Þriðjudaginn 3. júní 2014.
Nr. 379/2014.	Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (Jón H.B. Snorrason saksóknari) gegn X (Hilmar Baldursson hdl.)

Kærumál. Gæsluvarðhald. A. liður 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og einangrun meðan á því stæði.

Dómur Hæstaréttar

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Helgi I. Jónsson og Benedikt Bogason og Ingveldur Einarsdóttir settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 1. júní 2014, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 1. júní 2014, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhald allt til föstudagsins 6. júní 2014 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 1. júní 2014.

                Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu hefur í dag krafist þess að Héraðsdómur Reykjaness úrskurði að x, kt. [...], verði gert að sæta gæsluvarðhaldi, allt til þriðjudagsins 10. júní 2014, kl. 16:00. Þá er gerð krafa um að kærði sæti einangrun meðan á gæsluvarðhaldinu stendur.

                Kærði mótmælir kröfu lögreglustjóra.

I

                Í greinargerð lögreglustjóra kemur fram að lögreglan á höfuðborgarsvæðinu hafi nú til rannsóknar meinta líkamsárás sem átt hafi sér stað föstudaginn 30. maí sl. Málsatvik séu þau að laust fyrir kl. 9 að morgni fyrrnefnds dags hafi lögreglu borist tilkynning um mann liggjandi í blóði sínu við hús nr. [...] við [...] í [...]. Maðurinn, A, hafi í framhaldinu verið fluttur á slysadeild til aðhlynningar. Samkvæmt framlögðu læknisvottorði hafi A verið með mikla áverka, aðallega í andliti, marga skurði, áverka á hnakka, brotnar tennur, rifna vör, bólgin augu og mögulega blóð í öndunarvegi. Læknir hafi metið áverkana svo að árásin hafi verið kröftug og eins og henni hafi verið ætlað að valda sem mestum skaða.

Rætt hafi verið við A á slysadeild. Hann hafi greint svo frá að hann hafi verið á skrifstofu sinni á neðri hæð heimilis síns að [...] þegar hann hafi veitt því athygli að hjólbarði á bifreið hans var sprunginn. Hann hafi hringt í kunningja sinn og óskað eftir aðstoð hans en síðan farið út til að finna til tjakk og annað þess háttar. Þá hafi komið að honum tveir menn og lamið hann. Meira muni hann í rauninni ekki.

                Í kröfu lögreglustjóra segir jafnframt að tvö vitni hafi verið að fara frá [...] umrætt sinn er þau hafi veitt athygli tveimur mönnum sem verið hafi að sniglast á göngustíg milli húsa nr. [...] og [...]. Vitnunum hafi báðum fundist mennirnir grunsamlegir í háttum, þeir stanslaust verið að kíkja eitthvað og horfa niður eftir götunni. Síðan hafi þeir gengið niður götuna að húsi nr. [...] og annar maðurinn þá sett upp hettu. Annað vitnið hafi séð að hinn maðurinn hafi sett upp yrjóttan klút. Sjónarhorn þess vitnis hafi verið þannig að það sá mennina við húsið en engin átök. Vitnið hafi séð efri búk mannanna, en bifreið hafi borið á milli. Vitnið hafi séð að mikið gekk á, hendur mannanna hafi sveiflast og vitnið haldið að ef til vill væru þeir að skemma bifreiðina. Vitnið hafi hins vegar ekki séð árásina sem slíka. Síðan hafi vitnin bæði komið að A liggjandi í blóði sínu og í kjölfarið hringt í neyðarlínuna. Kveður lögreglustjóri vitnin hafa lýst mönnunum og fatnaði þeirra og báðum hafi þeim fundist mennirnir „útlendingslegir“, líklega á aldrinum 30-40 ára.

                Lögreglustjóri segir lögreglu hafa lýst eftir vitnum og hafi borist ábending frá íbúa í [...]. Hann hafi um kl. 08:00 á umræddum föstudagsmorgni veitt athygli bifreið við [...] sem í hafi setið tveir karlmenn, er virst hafi austur-evrópskir. Bifreiðin hafi snúið þannig að þeir hafi horft upp [...]. Vitnið hafi farið og komið aftur stuttu síðar og bifreiðin og mennirnir þá verið þar enn. Vitnið hafi ritað skráningarnúmer bifreiðarinnar hjá sér, þar sem það taldi mennina mögulega innbrotsþjófa. Skráningarnúmer nefndrar bifreiðar er B og bifreiðin blá [...].

                Skráðan eiganda bifreiðarinnar B segir lögreglustjóri vera kærða, X. Hann hafi verið handtekinn í [...], [...]. Hald hafi verið lagt á fatnað heima hjá kærða sem komi heim og saman við framburð áðurgreindra vitna. Eitthvað af fatnaðinum, sem lagt hafi verið hald á, hafi verið blóðugur. Þá passi útlit kærða við lýsingu vitnanna. Kærði kannist ekkert við að hafa verið í [...] föstudagsmorguninn 30. maí sl. en segir engan annan hafa aðgang að bifreið sinni. Við skoðun á síma hans sjáist samskipti kl. 07:36 umræddan morgun við mann að nafni Y, sem hafi verið eftirlýstur í heimalandinu vegna manndrápsmáls. Segist kærði ekkert muna eftir þessum símasamskiptum. Í sms-skeytinu kveður lögreglustjóri hafa staðið eitthvað á þessa leið: Við erum að koma. Batteríið á myndavélinni var tómt, erum að hlaða, komum síðan.

II

                Lögreglustjóri kveður um að ræða alvarlegt brot þar sem kærði sé undir rökstuddum grun um að hafa við annan mann ráðist á og misþyrmt A. Mögulegt sé að fleiri tengist árásinni. Lögregla leiti nú að ætluðum samverkamanni kærða til að yfirheyra hann. Kanna þurfi fatnað sem haldlagður hafi verið hjá  kærða. Rannsókn málsins sé á frumstigi og því sé rannsóknarlega brýnt að krafan nái fram að ganga svo upplýsa megi málið. Kærði kunni að spilla sakargögnum og hafa áhrif á vitni og mögulega samseka gangi hann laus.

                Ætlað brot kærða segir lögreglustjóri varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Um sé að ræða grófa atlögu tveggja manna, eða fleiri, gegn brotaþola sem hafi hlotið af mikil sár á höfði. Með vísan til þess alls framangreinds, framlagðra gagna og a-liðar 1. mgr. 95. gr. laga og b-liðar 1. mgr. 99. gr. laga nr.  88/2008 um meðferð sakamála sé þess krafist að krafan nái fram að ganga.

III

                Með vísan alls framanritaðs, svo og gagna málsins, er fallist á það með lögreglustjóra að kærði sé undir rökstuddum grun um að hafa brotið gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en brot gegn ákvæðinu getur varðað allt að sextán ára fangelsi.

Rannsókn málsins er í fullum gangi og er meðal annars til rannsóknar fatnaður sem haldlagður var á heimili kærða, sem og gögn varðandi símanotkun hans. Þá leitar lögregla nafngreinds aðila, meints samverkamanns kærða. Er fallist á það með lögreglustjóra að gangi kærði laus megi ætla að hann kunni að torvelda rannsókn málsins, svo sem með því að hafa áhrif á nefndan aðila og eftir atvikum vitni. Skilyrði a-liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála eru því uppfyllt í málinu. Þá er fallist á að uppfyllt séu skilyrði til að kærði sæti einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stendur skv. 2. mgr. 98. gr. laga nr. 88/2008, sbr. b-lið 1. mgr. 99. gr. sömu laga. Er því fallist á kröfu lögreglustjóra um að kærði sæti gæsluvarðhaldi með þeim hætti sem nánar greinir í úrskurðarorði.

                Úrskurð þennan kveður upp Kristinn Halldórsson héraðsdómari.

Úrskurðarorð:

                Kærða, X, er gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 6. júní  2014,  kl. 16:00.

                Kærði skal sæta einangrun á meðan á gæsluvarðhaldinu stendur.