Hæstiréttur íslands

Mál nr. 617/2011


Lykilorð

  • Kærumál
  • Gæsluvarðhald. A. liður 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008


                                                                                              

Þriðjudaginn 22. nóvember 2011.

Nr. 617/2011.

Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu

(Jón H.B. Snorrason saksóknari)

gegn

X

(Sveinn Guðmundsson hrl.)

Kærumál. Gæsluvarðhald. A. liður 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008.

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar. 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Jón Steinar Gunnlaugsson og Viðar Már Matthíasson og Helgi I. Jónsson settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru sem barst Héraðsdómi Reykjavíkur 21. nóvember 2011 og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 19. nóvember 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 23. nóvember 2011 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og kröfu um gæsluvarðhald hafnað. Þá krefst hann málskostnaðar ,,vegna reksturs málsins fyrir héraðsdómi og fyrir Hæstarétti.“

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Málskostnaður í héraði og kærumálskostnaður dæmist ekki, sbr. 1. mgr. 217. gr. og 3. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008.

Dómsorð:

Varnaraðili, [X], sæti gæsluvarðhaldi til miðvikudagsins 23. nóvember 2011 klukkan 16 og einangrun meðan á gæsluvarðhaldinu stendur.

Úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 19. nóvember 2011.

Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu hefur krafist þess að Héraðsdómur Reykjavíkur úrskurði að kærða, X, verði gert að sæta gæsluvarðhaldi og einangrun.

Í greinargerð lögreglustjóra kemur fram að lögreglan vinni nú að rannsókn alvarlegrar líkamsárásar á mann, að [...], sem tilkynnt hafi verið til lögreglu um klukkan 19.30 í gær. Tilkynningin hafi borist frá einum íbúa húsnæðisins, en [...] er iðnaðarhúsnæði sem búið sé að innrétta með herbergjum sem leigð séu út. Þegar lögregla hafi komið á vettvang hafi Y legið þar á gólfinu í herbergi sínu með sýnilega mikla áverka á andliti, í blóði sínu og meðvitundarskertur. Sjúkralið hafi verið kallað til sem flutt hafi manninn á sjúkrahús. Þá kemur fram að X hafi í skýrslutöku greint frá því að hann, ásamt A, hafi setið í herbergi Y og þeir drukkið saman vodka, þeir Y og A hafi byrjað að slást en hann sjálfur hafi ekki tekið þátt í slagsmálunum heldur reynt að toga þá í sundur. A hafi greint frá því í skýrslutöku að hann hafi ekki verið viðstaddur árásina, hann hafi verið að drekka með Y, farið að sofa og vaknað við læti en ekki vitað hvað gekk á. A hafi sagst hafa séð að eitthvað hafi verið í gangi, greinilega slagsmál, enda hafi þar verið blóð. Þegar borin hafi verið undir hann framburður X hafi hann játað að hafa verið staddur í herbergi Y ásamt X og fleirum, þar hafi hins vegar engin illindi eða ofbeldi átt sér stað, aðeins háværar samræður. Á hnúum A hafi mátt sjá töluverðar bólgur. Í samtali lögreglu við Y nú undir kvöld hafi hann verið spurður hver hefði veitt honum þá áverka sem leiddu til þess að hann liggi nú á sjúkrahúsi. Hafi Y sagt það vera X. Aðspurður hvort fleiri hefðu verið að verki hafi Y þá nefnt A og hafi hann ritað nafn þeirra beggja á blað. Lögregla telji frásagnir kærðu um margt ótrúverðugar og ekki í samræmi við framburð þolanda. Vitni hafi borið á þann veg að mikil læti hafi heyrst frá herbergi Y og skömmu síðar hafi tveir menn gengið út úr húsinu, annar þeirra hafi verið A, Y hafi þá legið alblóðugur í herbergi sínu.

Lögreglustjóri vísar til þess að kærði sé undir rökstuddum grun um að hafa framið afbrot sem kunni að varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Nauðsynlegt sé að kærði sæti gæsluvarðhaldi og einangrun til að koma í veg fyrir að kærðu beri sig saman og það gefist kostur á því að yfirheyra þá og þann slasaða áður en þeir verði látnir lausir. Skilyrði a-liðar 1. mgr. 95. gr. og b-liðar 99. gr. laga nr. 88/2008 séu þannig uppfyllt.

Niðurstaða:

Að mati dómsins má ráða af rannsóknargögnum að kærði sé undir rökstuddum grun um aðild að stórfelldri líkamsárás. Fallist er á með lögreglu að nauðsynlegt sé að hann sæti gæsluvarðhaldi og einangrun til að koma í veg fyrir að hann spilli rannsókn málsins. Skilyrði a-liðar 95. gr. laga nr. 88/2008 eru því uppfyllt í málinu og er krafa lögreglustjóra því tekin til greina eins og nánar greinir í úrskurðarorði. Í ljósi rannsóknarhagsmuna og alvarleika brots þess sem kærði er grunaður um að hafa framið í félagi við aðra er fallist á að hann sæti takmörkunum á gæslunni samkvæmt b-lið 1. mgr. 99. gr. laga nr. 88/2008.

Kolbrún Sævarsdóttir settur héraðsdómari kveður upp þennan úrskurð.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Kærði, X, skal sæta gæsluvarðhaldi og einangrun skv. b-lið 1. mgr. 99. gr. laga nr. 88/2008 í fjóra daga eða til miðvikudagsins 23. nóvember 2011 kl. 16:00.