Hæstiréttur íslands

Mál nr. 541/2012


Lykilorð

  • Kærumál
  • Gæsluvarðhald. 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008


                                     

Þriðjudaginn 14. ágúst 2012.

Nr. 541/2012.

Ákæruvaldið

(Kolbrún Benediktsdóttir saksóknari)

gegn

X

(Guðmundur St. Ragnarsson hdl.)

Kærumál. Gæsluvarðhald. 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008.

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi áfram sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Garðar Gíslason, Eiríkur Tómasson og Jón Steinar Gunnlaugsson.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 10. ágúst 2012 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 13. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 10. ágúst 2012, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi þar til dómur fellur í máli hans, þó eigi lengur en til 7. september 2012 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Svo sem fram kemur í hinum kærða úrskurði er varnaraðili undir sterkum grun um að hafa 6. júlí 2012 framið gróft brot, sem varðað gæti við 2. mgr. 226. gr. og 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með því að hafa ásamt öðrum manni ruðst inn á heimili brotaþola og fengið hann með ofbeldi til að millifæra peninga af bankareikningi sínum inn á bankareikning þess manns sem var í för með varnaraðila. Með vísan til dómaframkvæmdar Hæstaréttar verður fallist á með héraðsdómi að fullnægt sé skilyrðum 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 fyrir því að varnaraðili sæti áfram gæsluvarðhaldi og verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 10. ágúst 2012.

Ríkissaksóknari hefur krafist þess, með vísan til 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, að X, kt. [...], verði gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi þar til dómur fellur í máli hans, þó eigi lengur en til 7. september 2012, kl. 16.00.

Fram kemur í greinargerð ríkissaksóknara að föstudaginn 6. júlí sl. hafi lögreglu borist tilkynning um að ráðist hafi verið á mann að [...] í Reykjavík, hann sviptur frelsi sínu og rændur. Þegar að var komið, hafi brotaþoli, A, verið bundinn og með límband fyrir munni og mjög miður sín. Hann hafi og haft sýnilega áverka og af honum hafi verið dregið. Hann hafi gefið greinargóða lýsingu sem hafi komið heim og saman við B sem lögreglan hafi handtekið í grenndinni eða við [...] í Reykjavík.

Brotaþoli hafi lýst atburðum þannig að hann hafi vaknað við að hringt hafi verið á dyrabjöllu hjá honum um klukkan 03:00 aðfaranótt föstudagsins og farið til dyra. Umsvifalaust hafi þá tveir menn ruðst inn í íbúðina og á hann. Þeir hafi bundið hann, beitt hann ofbeldi og hótað honum líkamsmeiðingum og lífláti. Mennirnir hefðu skipað honum að gefa upp upplýsingar um bankanúmer og aðgangsnúmer til þess að taka peninga út af bankareikningum hans. Brotaþoli hafi látið undan og mennirnir fengið hann til að millifæra af sínum reikningi á reikninga sem þeir hafi skipað honum að leggja inn á auk þess sem annar þeirra hafi tekið peninga út af reikningi brotaþola í hraðbanka í nágrenninu. Mennirnir hafi síðan leitað verðmæta á heimilinu og tekið þaðan ýmislegt fémætt. Brotaþoli hafi borið að ofbeldið og frelsissviptinguna hafi staðið yfir frá 03:00 um nóttina þar til samstarfsmenn hans hafi komið honum til hjálpar um klukkan 10:30 um morguninn.

Í greinargerð ríkissaksóknara kemur einnig fram að í samræmi við framburð brotaþola hafi 453.000 krónur verið færðar af reikningi hans á bankareikning kærða B þennan morgun. Helminginn af þeirri fjárhæð hefði kærði B svo millifært sama morgun á reikning kærða X. Þegar kærði B hafi verið handtekinn hafi hann verið með í fórum sínum rúmlega 308.000 krónur í seðlum og skiptimynt, tvær lyklakippur og minnislykil sem voru úr eigu brotaþola, ávísun stílaða á hann og blað, sem kom heim og saman við það sem brotaþoli hafi sagt að sér hefði verið sýnt, með handskrifaðri kennitölu kærða, B, og bankanúmeri hans. Kærði X var handtekinn síðdegis laugardaginn 7. júlí sl. grunaður um aðild að málinu.

Kærði hefur við yfirheyrslu hjá lögreglu játað að hafa verið í íbúð brotaþola þessa nótt ásamt kærða B. Hann hefur játað að þeir hafi bundið hann og hótað að bera á hann saknæma háttsemi ef hann ekki millifærði á þá fjármuni. Þá hefur kærði X játað að hafa tekið kr. 20.000 út af bankareikningi A í hraðbanka.

Ríkissaksóknari tekur fram að rannsóknargögn hafi borist honum 2. ágúst sl. og ákæra verði gefin út á hendur kærða í næstu viku. Kærðu B og X hafi sætt gæsluvarðhaldi vegna málsins frá 7. júlí sl., fyrst á grundvelli rannsóknarhagsmuna en á grundvelli almannahagsmuna frá 13. sama mánaðar, sbr. dóma Hæstaréttar í málum nr. 482/2012, 483/2012, 491/2012 og 492/2012.

Ákæruvaldið byggir kröfuna á því að kærði sé undir rökstuddum grun um að hafa framið brot sem varði við 2. mgr. 226. gr. og 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og geta varðað ævilöngu fangelsi. Þá telur ákæruvaldið að með hliðsjón af eðli og alvarleika sakarefnisins að almannahagsmunir krefjist þess að kærði sæti gæsluvarðhaldi þar til dómur gengur í máli hans.

Með vísan til framanritaðs og gagna málsins er ljóst að sterkur grunur leikur á að kærði hafi í félagi við B ráðist á brotaþola, beitt hann ofbeldi, svipt hann frelsi sínu og rænt. Brotið er mjög alvarlegs eðlis og getur varðað allt að ævilöngu fangelsi, sbr. 2. mgr. 226. gr. og 252. gr. almennra hegningarlaga. Gæsluvarðhald er því nauðsynlegt með tilliti til almannahagsmuna samkvæmt 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 og verður því fallist á kröfu lögreglustjóra um gæsluvarðhald eins og nánar greinir í úrskurðarorði.

Áslaug Björgvinsdóttir héraðsdómari kveður upp úrskurð þennan.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Kærði, X, kt. [...], skal áfram sæta gæsluvarðhaldi þar til dómur fellur í máli hans, þó eigi lengur en til 7. september 2012, kl. 16.00.