Fimmtudaginn 4. apríl 2013.
Nr. 219/2013.	Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (Jón H. B. Snorrason saksóknari) gegn X (Brynjólfur Eyvindsson hdl.)

Kærumál. Gæsluvarðhald. A. liður 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008.

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Þorgeir Örlygsson og Benedikt Bogason og Ingveldur Einarsdóttir settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 29. mars 2013 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 3. apríl sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 29. mars 2013 þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 5. apríl 2013 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að hann verði ekki látinn sæta einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stendur.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 29. mars 2013.

Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu hefur krafist þess að Héraðsdómur Reykjavíkur úrskurði að X, kt. [...], verði gert að sæta gæsluvarðhaldi, allt til föstudagsins  5. apríl  2013,  kl. 16:00. Þá er gerð krafa um að kærði sæti einangrun á meðan á gæsluvarðhaldinu stendur.

                Í greinargerð lögreglustjóra kemur fram að lögreglan á höfuðborgarsvæðinu hafi verið kölluð að [...] í Reykjavík um klukkan  18.30 í gærkvöldi, en  þar hafi tveir aðilar verið í miklu uppnámi, þau A og B. Þau hafi sagst hafa orðið fyrir árás og  frelsissviptingu og A brotaþoli hafi sagst hafa orðið fyrir  kynferðisbroti af hálfu kærða og í kjölfarið hafi verið farið með hana á neyðarmóttöku slysadeildar.  Sjá hafi mátt áverka á andliti og hálsi á brotaþola A. Einnig hafi mátt sjá áverka á B. 

                Samkvæmt frásögn brotaþola A, en hún sé 15 ára, hafi hún og vinur hennar B verið sótt af kærða X í gærmorgun, ásamt fleiri aðilum. Hafi X ekið þeim heim til hans að [...], en þar hafi þau farið inn, en þau hafi ætlað að hjálpa kærða. Brotaþoli hafi sofnað, en þegar hún hafi vaknað um tveimur tímum síðar hafi kærði X verið að ásaka B um að hafa stolið peningum. Kærði X hafi fengið þau aftur með sér út í bíl og ekið  að [...], en þar hafi X og B farið út en brotaþoli hafi beðið í bifreiðinni. Síðan hafi X komið einn og sagt að hún þyrfti ekki að hafa áhyggjur af B. Kærði hafi síðan ekið aftur að dvalarstað X, að [...], en A kvaðst ekki hafa þorað öðru en að hlýða. Þegar inn var komið hafi kærði X skipað henni að setja pappírsbút undir tunguna, LSD að brotaþoli telji. Hann hafi beitt hana ofbeldi með því að taka í hnakka hennar, sett hnéð á bak hennar og sagt henni að afhenda henni peninga. Kærði hafi slegið hana og hótað að drepa og einnig hafi hann reynt að setja MDMA krystalla ofan í hana, en hún náð að frussa þeim útúr sér. Kærði hafi skipað henni úr peysunni og hafi hann leitað að peningum á henni og síðan klætt hana úr buxunum og sagst ætla leita að peningum inn á henni. Síðan hafi hann farið með fingur í leggöng hennar og leitað en síðan hætt. Kvaðst kærða hafa fundið til sársauka. Þess á milli hafi kærði verið að káfa henni. Þá hafi kærði hent henni inn í annað  herbergi og kastað vog í hana sem hafi hafnað í andliti og  stungið í andlit og brjóst hennar með penna og hellt yfir hana vökva. Eftir að þessari atlögu hafi lokið, hafi þau farið til baka að [...], en þar hafi vinur hennar B verið og hafi kærði X haldið áfram hótunum og hótað að stinga þau með einhverjum hlut. Húsráðandi hafi reynt að róa kærða niður og hafi hann svo hleypt A og B út, en þau hafi farið út í miklu uppnámi og hafi B náð að hringja í lögreglu. Í framhaldinu hafi lögregla komið og brotaþoli verið flutt á á slysa- og bráðadeild Landsspítala til skoðunar, ásamt móður sinni. 

                Samkvæmt skoðun læknis þá hafi ekki komið fram áverkar á kynfærum, en áverkar í andliti, m.a. sprungin vör og áverkar á brjósti.

                Kærði X hafi verið handtekinn í gær og hafi hann viðurkennt að hafa verið á heimili sínu ásamt brotaþola í gær 28. mars, en hafni öllu ofbeldi en segist þó hafa slegið til hennar. Hann kveðst hafa verið reiður vegna peninga sem hann teldi að hafi verið stolið af sér. 

                Fram sé kominn rökstuddur grunur um að kærði hafi framið brot sem varði allt að 16 ára fangelsisrefsingu ef sök sannist og eftir atvikum ævilöngu fangelsi. Rannsókn málsins sé á frumstigi og telji lögregla ljóst að rannsóknarhagsmunir krefjist þess að kærða verði gert að sæta gæsluvarðhaldi. Meðal annars eigi eftir að yfirheyra brotaþola formlega og taka frekari skýrslu af kærða og  öðrum vitnum og sé brýnt að þeir geti ekki haft áhrif á hvorn annan með því að ræða saman. Jafnframt eigi eftir að taka frekari skýrslur af vitnum. Mál þetta sé enn á því stigi að hætt sé við að sakborningur muni torvelda rannsókn málsins gangi hann laus.

                Samkvæmt upplýsingum fangelsismálastofnunar sé kærði á reynslulausn frá 8. nóvember 2012 næstu 2 árin og eigi hann óafplánaða 350 daga af eftirstöðvum refsingar, sbr. undirritað skírteini kærða sem liggi fyrir í gögnum málsins.

                Ætlað brot teljist varða við 1. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og eftir atvikum við 218. gr. og 225. gr. eða 226. gr. sömu laga. Þá verði ekki hjá því litið að um mjög grófa atlögu gegn brotaþola sé að ræða, sem framin var á sársaukafullan og meiðandi hátt. Með vísan til framangreinds, framlagðra gagna og a.-liðar 1. mgr. 95. gr. laga og b.-liðar 1. mgr. 99. gr. laga nr.  88/2008 um meðferð sakamála sé þess krafist að krafan nái fram að ganga.

Niðurstaða:

         Eins og fram kemur í greinargerð lögreglustjórans í Reykjavík hefur 15 ára stúlka tilkynnt að í gær hafi kærði brotið á sér. Hefur hún borið að hann hafi svipt sig frelsi, beitt sig líkamlegu ofbeldi og stungið fingri í leggöng hennar auk þess sem hann hafi káfað á sér og reynt að þvinga hana til að innbyrða eiturlyf. Hún ber sjáanlega áverka eftir átökin. Kærði kannast ekki við að hafa beitt hana ofbeldi og neitar alfarið sök, en viðurkennir þó að hafa slegið til hennar meðan þau voru saman á heimili hans í gær. Í ljósi þess sem hér hefur verið rakið þykir fram kominn rökstuddur grunur um að kærði hafi gerst sekur um brot í umrætt sinn sem fangelsisrefsing liggur við.

         Skammt er síðan ætluð brot kærða á að hafa átt sér stað og er rannsókn málsins á frumstigi. Nokkrar skýrslur hafa þó verið teknar af einstaklingum sem borið geta um aðdraganda og lok atvika. Þá hefur leit farið fram á vettvangi hins ætlaða brots. Eftir er að taka formlega skýrslu af brotaþola, sem borið hefur kærða alvarlegum sökum. Þá hyggst lögregla taka frekari skýrslur af mögulegum vitnum. Má ætla að kærði geti torveldað rannsókn málsins svo sem með því að hafa áhrif á framangreind vitni. Skilyrði a-liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 er því fullnægt svo fallast megi á kröfu lögreglustjórans. Með hliðsjón af ofangreindu er einnig fallist á að kærði sæti einangrun meðan á gæsluvarðhaldinu stendur. Ber því að fallast á kröfu lögreglustjórans um að kærði sæti gæsluvarðhaldi eins og í úrskurðarorði greinir.

         Ásmundur Helgason kveður upp úrskurð þennan.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Kærði, X, kt. [...], skal  sæta gæsluvarðhaldi, allt til föstudagsins  5. apríl  2013,  kl. 16:00. Kærði skal sæta einangrun meðan á gæsluvarðhaldinu stendur.