Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Helgi I. Jónsson og Greta Baldursdóttir og Ingveldur Einarsdóttir settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 25. apríl 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 24. apríl 2017, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi á meðan mál hans er til meðferðar fyrir Hæstarétti uns dómur er þar upp kveðinn, en þó eigi lengur en til mánudagsins 17. júlí 2017 klukkan 16. Kæruheimild er í b. lið 2. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 24. apríl 2017.

                Ríkissaksóknari hefur í dag krafist þess að X, kt. [...], með lögheimili að [...], en dvalarstað að fangelsinu Litla-Hrauni, verði með úrskurði gert að sæta gæsluvarðhaldi áfram á meðan mál hans er til meðferðar fyrir Hæstarétti Íslands uns dómur er þar kveðinn upp, en þó eigi lengur en til mánudagsins 17. júlí 2017, klukkan 16.

                Dómfelldi mótmælir kröfunni og krefst þess að henni verði hafnað.

                Í greinargerð með kröfunni kemur fram að með ákæru 1. september sl. sé dómfellda gefið að sök ýmis hegningarlagabrot gegn barnsmóður sinni, A, framin á heimili A að [...] að morgni sunnudagsins 24. júlí 2016, en þau séu: Frelsissvipting, með því að hafa svipt A frelsi sínu frá því um klukkan 5:30 til 8 en dómfelldi hélt A nauðugri í íbúðinni, beitti hana ofbeldi og hótunum eins og nánar sé lýst í ákæruliðum 2 og 3 og varnaði því að hún kæmist út úr íbúðinni þar til  lögregla kom á vettvang. Nauðgun og sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa víðsvegar í íbúðinni, meðal annars í svefnherbergi og á baðherbergi, haft samfarir og endaþarmsmök við A og þvingað hana til að hafa við sig munnmök, með því að beita hana ofbeldi og hóta henni lífláti og líkamsmeiðingum. Ákærði hafi meðal annars tekið A nokkrum sinnum kverkataki og hert að, kýldi hana margsinnis í andlit, höfuð og líkama, hótaði henni með því að þrýsta hnífi að hálsi hennar og hótaði að stinga hana með hnífnum ef hún ekki þegði. Þá barði hann höfði hennar utan í vegg í sturtu á baðherbergi, skar eða reif af henni hár með hnífnum og skar hana í hökuna. Af þessu hafi A hlotið fjögurra cm langan skurð á höku sem sauma þurfti saman, mar og eymsli á vinstri kinn og eymsli á hægri kinn, sár við hægra munnhol og inn í munnhol, sár innanvert á efri og neðri vinstri vör og inn á slímhúð, tannafar innanvert á kinn, útbreidda áverka, svo sem mar, roða, eymsli og roðalínur á búk og útlimi, sár á báða olnboga og á vinstra hné, sprungna hljóðhimnu vinstra megin og sprungur á svæðinu frá endaþarmi og að spöng. Loks tilraun til manndráps, með því að hafa í anddyri íbúðarinnar tekið A hálstaki og hert að þannig að hún náði ekki andanum og missti meðvitund stutta stund. Hálstakið var það þétt að A hlaut talsverðar blæðingar undir slímhúð beggja augna og útbreidda áverka framan á hálsi og rispur til hliðanna.

                Séu brotin talin varða við 1. mgr. 226. gr., 1. mgr. 194. gr., 2. mgr. 218. gr. og 211. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga. Við þingfestingu málsins 9. september sl. hafi dómfelldi neitað sök og hafi málið verið flutt í desember og dómtekið 15. desember sl. Hinn 31. janúar sl. hafi dómur verið kveðinn upp í málinu þar sem ákærði var dæmdur til að sæta fangelsi í 8 ár.

                Í greinargerð með kröfunni segir að dómfelldi hafi verið sakfelldur fyrir alvarleg brot og hafi hann sætt gæsluvarðhaldi frá 24. júlí 2016, fyrst á grundvelli rannsóknarhagsmuna, en síðar á grundvelli c- og d-liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. úrskurði Héraðsdóms Reykjaness í málum nr.: [...], auk dóma Hæstaréttar í málum nr. 534/2016 og 548/2016.

Með vísan til framangreinds, framlagðra gagna og c- og d-liða 1. mgr. 95. gr., sbr. 3. mgr. 97. gr. laga nr. 88/2008 sé þess krafist að krafan nái fram að ganga.

Samkvæmt því sem nú hefur verið rakið og með hliðsjón af dómi Hæstaréttar í máli nr. 548/2016 eru að mati dómsins uppfyllt skilyrði c-liðar 1. mgr. 95. gr., sbr. 3. mgr. 97. gr., laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála til þess að dómfellda verði gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi. Verður því fallist á kröfu ríkissaksóknara eins og hún er fram sett og nánar greinir í úrskurðarorði.

Úrskurð þennan kveður upp Ragnheiður Bragadóttir héraðsdómari.

Úrskurðarorð: