Föstudaginn 26. október 2012.
Nr. 655/2012.	Lögreglustjórinn á Suðurnesjum (Vilhjálmur Reyr Þórhallsson fulltrúi) gegn X (Kristján Stefánsson hrl.)

Kærumál. Frestur.

Úrskurður héraðsdóms um að fresta aðalmeðferð í máli L gegn A o.fl. var felldur úr gildi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Þorgeir Örlygsson, Greta Baldursdóttir og Helgi I. Jónsson.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 22. október 2012 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 22. október 2012 þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila og fleirum var frestað til mánudagsins 26. nóvember nk. kl. 13.15. Kæruheimild er í a. lið 2. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess „að hinum kærða úrskurði verði hnekkt og lagt fyrir Héraðsdóm að taka málið fyrir sem fyrst til munnlegs flutnings.“

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Aðalmeðferð í máli þessu hófst 12. október 2012. Í þinghaldi þann dag óskaði sækjandi eftir að málinu yrði frestað í því skyni að afla upplýsinga til staðfestingar á framburði tiltekins manns er gefið hafði vitnaskýrslu þann dag. Af því tilefni var bókað í þingbók að framhald aðalmeðferðar færi fram mánudaginn 22. október 2012. Er aðalmeðferð var fram haldið þann dag var eftirfarandi bókað: „Í ljósi þess að fram kom í nýrri skýrslu ákærða [S] nafn þess aðila sem hann hefur ekki viljað upplýsa til þessa og hann bendir á sem skipuleggjanda innflutningsins eða í það minnsta var hann sá aðili sem bað hann um að fara í ferðina. Í þessu ljósi telur dómurinn að fram séu komnar upplýsingar sem eðli sínu samkvæmt geti leitt til framhaldsákæru í málinu og er í því sambandi vísað til 153. gr. laga um meðferð sakamála. Er málinu því frestað til mánudagsins 26. nóvember nk. kl. 13:15 í dómsal 1. Verjandi [A] mótmælir frestinum og krefst úrskurðar. Af hálfu sækjanda er þess krafist að málinu verði frestað til þess að kanna með rannsókn hvort tilefni er til framhaldsákæru í málinu. Verjandi [F] tekur undir með verjanda [A]. Verjandi [S] gerir engar athugasemdir við þennan frest.“ Í framhaldi af þessu var málið tekið til úrskurðar og upp kveðinn hinn kærði úrskurður.

Samkvæmt 1. mgr. 153. gr. laga nr. 88/2008 getur ákærandi breytt eða aukið við ákæru með útgáfu framhaldsákæru til að leiðrétta augljósar villur eða ef upplýsingar, sem ekki lágu fyrir þegar ákæra var gefin út, gefa tilefni til. Framhaldsákæru skal þá gefa út svo fljótt sem verða má eftir að þörfin á henni er kunn, en þó í síðasta lagi tveimur vikum fyrir aðalmeðferð máls samkvæmt 166. gr. laganna, nema ákærði samþykki að það sé gert síðar. Ákvæði þetta er fortakslaust hvað tímafrest varðar og voru því ekki skilyrði að lögum til að fresta aðalmeðferð málsins sem hafin var eins og að framan er lýst. Verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er úr gildi felldur.

Úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 22. október 2012.

Af hálfu sækjanda er þess krafist að málinu verði frestað til þess að kanna með rannsókn hvort tilefni sé til framhaldsákæru.

Verjandi ákærða X hefur mótmælt því að málinu verði frestað og hefur verjandi ákærða Y tekið undir það með honum.

Verjandi ákærða Z gerði ekki athugasemdir við fyrirhugaðan frest til 26. nóvember nk. Í máli þessu eru ákærðu allir sakaðir um að hafa staðið saman að innflutningi á 187 g af kókaíni. Ákærði Z hefur þar til í dag borið bæði fyrir lögreglu og dómi að ónefndur íslendingur hafi skipulagt innflutninginn.

Í þinghaldi í dag var tekin skýrsla af ákærða, Z, sem upplýsti nú fyrir  dóminum hver það hafi verið sem bað hann að fara í ferð frá Íslandi til Portúgal til þess að sækja fíkniefni og flytja inn til Íslands. Nafngreindi Z manninn sem hann kvað heita, A. Kvað Z þennan mann hafa skipulagt þessa ferð, og boðið honum fé að launum, eins og hann hefur áður upplýst. Í þeirri rannsókn sem var undanfari þeirrar ákæru sem málið byggist á hefur ákærði Z, hingað til, ekki vilja upplýsa nafn hins meinta skipuleggjanda. Ákærði segir nú að ásakanir meðákærða X um að Y hefði sjálfur lagt á ráðin í skipulagningunni, útvegað fé og beðið hann að fara með sér, hafi átt þátt í því að hann vilji nú upplýsa allt sem hann viti um málið.

Að mati dómsins eru líkur á að um mikilvægar og nauðsynlegar upplýsingar sé að ræða, sem skýrt gætu málið, og að nauðsynlegt sé að kanna þær frekar til þess að upplýsa málið. Í þessu sambandi er vísað til  2. mgr. 110. gr. laga nr. 88/2008 og eins til 153. gr. sömu laga, en ljóst er að þessar upplýsingar lágu ekki fyrir fyrr en í dag, eftir að aðalmeðferð var hafin. Dómurinn telur að þessar nýju upplýsingar geti haft áhrif á stöðu sakborninga bæði varðandi hugsanlega sakfellingu og ákvörðun refsingar komi til sakfellingar. Telur dómurinn að skilja verði niðurlag 153. gr. sakamálalaganna á þann veg að verði af framhaldsákæru þá beri þeim sakborningi að fá tveggja vikna frest frá útgáfu hennar áður en aðalmeðferð heldur áfram. Telja dómendur að í því ljósi að nefndar upplýsingar komu fram áður en til málflutnings kom og dómtöku, þennan framgangsmáta eðlilegri en að beita ákvæðum 168. gr. sakamálalaganna eftir dómtöku reynist hinar nýju upplýsingar á rökum reistar.

Að þessu sögðu er fallist á kröfu sækjanda um frestun málsins.

Héraðsdómararnir Sveinn Sigurkarlsson, Ástríður Grímsdóttir og Sandra Baldvinsdóttir kváðu upp þennan úrskurð.

Ú r s k u r ð a r o r ð:

                Málinu S-592/2012, ákæruvaldið gegn X,  Y og Z er frestað til mánudagsins 26. nóvember nk. kl. 13:15 í dómsal 1.