Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Greta Baldursdóttir og Helgi I. Jónsson og Ingveldur Einarsdóttir settur hæstaréttardómari.  

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 11. nóvember 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 11. nóvember 2016, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 9. desember 2016 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 11. nóvember 2016.

Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu hefur krafist þess að Héraðsdómur Reykjavíkur úrskurði að X, kt. [...], verði gert að sæta gæsluvarðhaldi, allt til föstudagsins 9. desember nk. kl. 16:00.

          Í greinargerð lögreglu kemur fram að laugardaginn 5. nóvember síðastliðinn hafi verið óskað eftir aðstoð lögreglu að [...] vegna hnífstunguárásar. Þegar lögregla hafi komið á vettvang hafi strax mátt sjá blóðslóð frá útidyrum að stofu sem sé á annarri hæð og svo blóðslóð frá stofu upp á salerni á 3 hæð. Í stofunni hafi einnig mátt sjá ummerki um átök, sjónvarp hafi legið á hvolfi á gólfi, borðstofustólar hafi verið brotnir og blóð um gólf og á veggjum. Fyrir utan húsnæðið hafi lögregla hitt fyrir kærða, X, sem hafi setið við inngang húsnæðisins. Hafi hann verið með skurð á enni sem hafi blætt úr og stungusár á baki og síðu. Á baðherbergi á þriðju hæð hússins hafi verið A sem hafi setið blóðugur á baðkari með stungusár á vinstri síðu og hafi sjúkraflutningsmenn verið að hlúa að honum. Hópur manna hafi verið á heimilinu og fyrir utan það og hafi þeir allir bent á kærða sem geranda í málinu. Illa hafi gengið að fá upplýsingar um hvað hefði gerst að öðru leiti og hafi kærði ásamt öðrum aðila, B, verið handteknir vegna málsins en kærði hafi í framhaldi verið fluttur á slysadeild ásamt A.

          Kærði hafi fyrst verið yfirheyrður þann 6. nóvember sl. Sagðist hann þá hafa setið að drykkju í [...] með brotaþolanum A og fleiri mönnum sem hann hafi ekki þekkt. Sagði kærði að til rifrildis hafi komið milli hans og brotaþola og í framhaldi af því hafi verið ráðist á hann, hann laminn, skorinn og einhver hafi hent í hann stól en við það hafi hann misst meðvitund. Sagðist kærði ekki þekkja mennina sem réðust á hann. Þegar borin hafi verið undir kærða framburður brotaþola hafi hann neitað fyrir að hafa ráðist á brotaþola og sagðist ekki kannast við að hafa verið með hníf. Sagðist hann einungis hafa gripið til varnar eftir að ráðist hafi verið á sig. Þegar kærði hafi verið yfirheyrður aftur þann 10. nóvember sl. hafi hann lýst atvikum með svipuðum hætti og í fyrri skýrslutökunni en sagði að eftir að ráðist hafi verið á hann hafi hann gripið til hnífs sem hafi legið á borðstofuborði en það hafi hann gert til að verjast árásarmönnunum. Sagðist kærði aldrei hafa haft ásetning til að stinga brotaþola það hafi gerst fyrir slysni í átökum þeirra á milli.

Brotaþolinn A hafi lýst því bæði í skýrslutöku hjá lögreglu 6. og 8 nóvember sl. og í skýrslutöku fyrir dómi 10 nóvember sl. að hann ásamt kærða og fleiri mönnum hafi setið að drykkju í [...] þegar hann, B og C hafi farið að skammast í kærða eftir að þeir hafi orðið þess varir að hann væri að fela bjór sem þeir hafi átt inni á sér. Kærði hafi tekið illa í athugasemdir þeirra og orðið reiður og farið og sótt sér hníf inn í eldhús íbúðarinnar sem hann hafi komið með aftur inn í stofuna. Hafi hann haldið hnífnum ógnandi og verið æstur. Brotaþoli hafi farið að kærða ásamt C í þeim tilgangi að  reyna að ná hnífnum af kærða en þær hafi óttast það að hann væri með hnífinn. Brotaþoli hafi sparkað í brotaþola í eitt skipti til að reyna að ná hnífnum af honum en það hafi ekki gengið og því hafi brotaþoli tekið í hendi kærða til að reyna að ná af honum hnífnum. Það hafi hinsvegar endað með því að kærði stakk hann í síðuna. Brotaþoli lýsir því að hafa dottið í gólfið en síðan hlaupið á baðherbergi á efri hæðinni þar sem hann hafi verið þar til sjúkraflutningarmenn komu á svæðið og gerðu að sárum hans. Sagðist brotaþola ekki hafa orðið þess var fyrr en hann kom á baðherbergið að hann hafi orðið fyrir tveimur stungum. Annars vegar í kinnina og hinsvegar í vinstri síðu. Aðspurður sagði brotaþoli að eftir í stofunni hafi þá verið kærði, D og C og hann viti ekki hvað gerðist milli þeirra eftir að hann fór. Aðspurður lýsti brotaþoli hnífnum sem nokkuð stórum eldhúshníf með hvítu og gráu skefti.

Við komu á slysadeild reynist brotaþoli með stungusár á vinstri síðu og með loftbrjóst. Jafnframt hafi hann verið með stungusár á kinn sem hafi gengið í gegnum kinnina og inn í munnholið og þá hafi hann einnig verið tannbrotinn. Hafi brotaþoli í framhaldi verið fluttur á bráðamóttöku Landspítalans en í vottorði sem ritað hafi verið vegna komu brotaþola þangað kom fram að brotaþoli hafi hlotið áverka á vinstra brjóstholi eftir hníf sem hafi stungist það djúpt að gat kom á lungað. Í vottorðinu komi einnig fram að áverkinn hafi verið lífshættulegur og brotaþola hefði getið blætt út ef hnífurinn hefði farið ögn dýpra í lungað eða í hjartað.

Við skoðun á slysadeild hafi kærði hinsvegar reynst vera með tilfært brot á höfuðkúpu, með grunnan skurð á enni og þrjá skurði á síðu og baki.

Framburður brotaþola fái stoð í framburði vitnisins C sem lýsir því að kærði hafi stungið brotaþola með hníf sem hann hafi sótt í eldhúsið í kjölfarið af rifrildi milli þeirra, brotaþola og D. Fram kom hjá vitninu að eftir að brotaþoli flúði inn á baðherbergi eftir hnífstunguna hafi vitnið kastað borðstofustól í brotaþola en í framhaldi af því hafi vitnið hlaupið upp á baðherbergið til brotaþola og ekki séð hvað gerðist eftir það milli kærða og D.

          Vegna rannsóknar málsins hafi verið gerð víðtæk leit innanhús og utan að mögulegu árásarvopni. Haldlagður hafi verið eldhúshnífur með breiðu blaði og hvítu og gráu skafti sem hafi fundist í eldhúsvaski húsnæðisins. Sé talið að um sé að ræða hníf sem notaður hafi verið til að stinga brotaþola.

Kærði hafi þann 6. nóvember sl. verið úrskurðaður í gæsluvarðahald á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga 88/2008 og b- liðar 1. mgr. 99. gr. sömu laga með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur nr. 385/2016 til dagsins í dag.

Kærði liggi samkvæmt framansögðu undir sterkum grun um brot gegn 211. gr. sbr. 20 gr. hegningarlaga en til vara gegn 2. mgr. 218. gr. sömu laga með því að hafa ráðist á brotaþola og stungið hann með hníf í andlitið og ofarlega í síðuna með þeim afleiðingum að hnífurinn hafi annarsvegar farið í gegnum kinn brotaþola og brotið tönn í honum og hinsvegar með þeim afleiðingum að hnífurinn hafi farið í brjósthol brotaþola og gert gat á lunga hans. Brot kærða sé talið geta varðað 16 ára fangelsi. Kærði beri fyrir sig að hafa verið að verjast árás brotaþola og annarra manna og í þeim átökum hafi hnífur sem hann greip til stungist í brotaþola. Það fær þó ekki samræmst framburði brotaþola og öðrum gögnum málsins.

Sé það mat lögreglu og læknis sem hafi annast brotaþola á bráðadeild Landspítalans að beiting vopnsins og staðsetning áverkans sé lífshættuleg og hafi kærða mátt vera það ljóst. Af framangreindu og með tilliti til almannahagsmuna sé það mat lögreglustjóra að brot kærða sé þess eðlis að nauðsynlegt sé að tryggja að hann gangi ekki laus meðan mál hans sé til meðferðar.

Með vísan til framangreinds, framlagðra gagna og 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamálamála er þess krafist að krafan nái fram að ganga.

Niðurstaða

Kærði hefur viðurkennt að hafa gripið til hnífs í umrætt sinn, en ber að það hafi hann gert eftir að á hann var ráðist og hafi hann stungið brotaþola fyrir slysni. Svo sem rakið er í greinargerð lögreglustjóra og fram kemur í gögnum málsins hefur brotaþoli borið að kærði hafi ráðist að honum með hnífnum og stungið hann í vinstri síðu og kinn. Fær frásögn brotaþola af atvikum stoð í framburði vitnisins C. Fyrir dóminn hefur verið lagt vottorð E skurðlæknis þar sem fram kemur að brotaþoli hafi hlotið djúpan áverka á vinstra brjóstholi og loftbrjóst, auk áverka á vinstri kinn. Ljóst sé að áverki á brjóstholi hafi verið lífshættulegur. Samkvæmt framangreindu er sterkur grunur um að kærði hafi framið brot sem varðað getur við 211. gr., sbr. 20. gr., eða 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með tilliti til almannahagsmuna verður á það fallist með lögreglustjóra að brotið sé þess eðlis að nauðsynlegt sé að tryggja að kærði gangi ekki laus á meðan mál hans er til meðferðar, sbr. 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála. Verður því orðið við kröfunni eins og hún er fram sett og nánar greinir í úrskurðarorði.

Ragnheiður Harðardóttir héraðsdómari kveður upp úrskurðinn.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

                Kærði, X, kt. [...], skal sæta gæsluvarðhaldi, allt til föstudagsins 9. desember nk. kl. 16:00.