Þriðjudaginn 6. mars 2012.
Nr. 143/2012.	Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (Jón H.B. Snorrason saksóknari) gegn X (Jón Egilsson hrl.)

 

Kærumál. Gæsluvarðhald. 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008.

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

 

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Jón Steinar Gunnlaugsson og Greta Baldursdóttir og Helgi I. Jónsson settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 2. mars 2012 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 5. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 2. mars 2012, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 30. mars 2012 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

                                                                 

Úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 2. mars 2012.

Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu hefur krafist þess að X, kt. [...], verði gert að sæta gæsluvarðhaldi, allt til föstudagsins 30. mars 2012 kl. 16:00.

Í greinargerð lögreglu kemur fram að aðfaranótt mánudagsins 27. febrúar sl. hafi lögreglu borist tilkynning um meðvitundarlausan mann framan við [...] í Reykjavík. Er lögregla hafi komið á vettvang hafi maðurinn verið með meðvitund en hann hafi verið blóðugur í munni og á nefi. Þá hafi hann verið með kúlu á enninu og það hafi kurrað í honum svo hann hafi ekki getað tjáð sig. Mikinn áfengisþef hafi borið frá vitum hans. Þá hafi hann verið með far í andliti sem hafi líkst skófari og rendur í andliti, klór á hálsi og mar á vinstri hendi. Er komið hafi verið á slysadeild hafi hann verið kominn með stórt glóðarauga á vinstra auga. Samkvæmt bráðabirgðavottorði hafi verið gerð tölvusneiðmynd af heila sem hafi m.a. sýnt höfuðkúpubrot og blæðingu undir höfuðkúpubroti. Meðvitund hafi versnað og hafi tölvusneiðmynd verið endurtekin sem hafi m.a. sýnt vaxandi blæðingu hægra megin. Hafi verið gerð aðgerð til að fjarlægja blóðið úr heilanum og stöðva blæðingu ef hægt væri. Aðgerðin hafi gengið vel en brotaþoli hafi farið á gjörgæslu og hafi verið í lífshættu að sögn lækna. Þá segja þeir að hann hefði ekki lifað af ef ekki hefði komið til aðgerðar. Hann liggi nú á almennri deild og sé ekki talinn vera í lífshættu þó ástand hans sé mjög tvísýnt. Hann móki meira og minna og sé ekki að fullu áttaður og sé óviðræðuhæfur.

Rannsókn málsins hafi leitt í ljós að brotaþoli hafi verið í einhvers konar samkvæmi í íbúð kærða að [...] aðfaranótt mánudagsins 27. febrúar. Upp hafi komið deilur í íbúðinni sem hafi orðið til þess að kærði hafi ákveðið að vísa honum út úr íbúðinni. Frásögn kærða af því sem hafi gerst í kjölfarið sé á þá leið að er hann hafi verið að vísa A, brotaþola, út og hafi A streist á móti og kippt sér til og við það fallið niður tröppur á stigagangi. Hann hafi því næst dregið hann út en A hafi verið með rænu þegar hann skildi við hann fyrir utan og talið hann vera að ranka við sér. Tveir aðilar bera um að atvik hafi verið önnur. Við skýrslutöku í dag hafi kærði greint á sama veg frá atburðum og í fyrri skýrslu og kvað B vera að ljúga upp á sig sökum deilna þeirra á milli sem kærði hafi ekki skýrt frekar.

Fyrst beri að nefna framburð B, hann hafi farið út úr íbúðinni ásamt kærða og öðrum manni, C, er vísa hafi átt A út úr íbúðinni. Lýsti hann atvikum svo að kærði og A hafi byrjað að rífast inni í íbúðinni og kærði kýlt A í kviðinn. Því næst hafi kærði reynt að koma A út úr íbúðinni og tekið hann hálstaki en B hafi þótt það fulllangt gengið og þess vegna hafi hann og C farið fram á gang. B lýsi því að A hafi blánað nokkrum sinnum í framan á leiðinni niður en kærði hafi haldið honum í kverkataki mestan hluta leiðarinnar. Á einum stigapallinum hafi A fengið kast og byrjað að sveiflast eins og hann væri að berjast fyrir lífi sínu og er kærði hafi losað um takið á hálsinum hafi A fallið niður á milli stigapalla. Þá hafi kærði sparkað eða traðkað á höfðinu á honum svo að það small í höfðinu. Að því loknu hafi þeir allir þrír hjálpast að við að bera hann út úr húsinu.

Þá ber að nefna vitnið D, hann hafi verið inni íbúðinni allan tímann en hann hafi greint frá því að er kærði, B og C hafi komið til baka inn í íbúðina hafi þeir talað um að þeir þyrftu að samræma frásögn sína um að A hafi dottið í stiganum og að sagan myndi hljóma þannig. Þá hafi kærði sagt að það gæti verið skófar í andlitinu á A eftir sig.

C, sem hafi farið með kærða og B, ber á sama veg og kærði, það sé að A hafi dottið sjálfur í stiganum og hann og B hafi því næst aðstoðað kærða við að koma honum út úr húsinu.

Búið sé að ræða við flesta íbúa hússins og bera þeir allir um að hafa heyrt óp, í líkingu við hræðsluóp og glamur og skarkala frá stigagangi um það leyti sem kærði hafi verið að vísa brotaþola út úr húsinu.

Í málinu liggi fyrir myndskeið úr eftirlitsmyndavélum sem sýni útidyrnar að húsinu. Á myndskeiðinu megi sjá hvar þrír menn séu að flytja þann fjórða út úr húsinu. Einn maður haldi undir hendur mannsins og dragi hann út en hinir tveir opni hurðina og fylgi honum eftir. Þessir þrír aðilar munu vera kærði, C og B.

Rannsóknin sé langt á veg komin. Búið sé að taka skýrslur af nær öllum vitnum málsins. Þá sé beðið eftir niðurstöðum frá tæknideild svo og áliti réttarmeinafræðings um þá áverka sem A hafi hlotið umrædda nótt. Þá sé vonast til þess að unnt verði að taka skýrslu af A sem fyrst en hann hafi enn sem komið er ekkert geta tjáð sig.

Að mati lögreglustjóra sé kærði undir sterkum grun um að hafa framið brot gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sem varðar allt að 16 ára fangelsi. Hafi hann viðurkennt að hafa átt í átökum við brotaþola, þ.e. að hafa vísað honum út úr íbúðinni með valdi, en neitar þó að hafa hrint honum svo að hann féll og að hafa sparkað eða traðkað á höfði hans.

Það sé mat lögreglustjóra að hér sé um verulega fólskulega árás að ræða og virðist vera sem kærði hafi sparkað eða traðkað á höfði brotaþola þar sem hann lá liggjandi á stigapallinum eftir að hafa fallið niður tröppur á milli stigapalli, hugsanlega af völdum kærða. Brotaþoli hafi hlotið alvarlegan lífshættulegan höfuðáverka og hefði dáið ef ekki hefði verið gripið inn í með aðgerð. Horfur varðandi bata séu óljósar.

Telji lögreglustjóri brot það sem hér um ræðir vera þess eðlis að gæsluvarðhald sé nauðsynlegt með tilliti til almannahagsmuna. Óforsvaranlegt þykir að kærði gangi laus þegar sterkur grunur leikur á að hann hafi framið svo alvarlegt brot sem honum sé gefið að sök. Þykir brotið vera þess eðlis að það stríði gegn réttarvitund manna að kærði gangi laus meðan mál hans er til meðferðar. Þá beri að líta til þess að kærði hafi hlotið dóm fyrir ofbeldisbrot.

Að öllu framangreindu virtu og með hliðsjón af því hversu alvarlega háttsemi kærði er sakaður um, teljast uppfyllt skilyrði til að hann sæti gæsluvarðhaldi á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008, enda getur brotið varðað að lögum 10 ára fangelsi og er þess eðlis að telja verður nauðsynlegt með tilliti til almannahagsmuna að kærði sæti gæsluvarðhaldi.

Með úrskurði héraðsdóms Reykjavíkur þann 28. febrúar sl. hafi kærða verið gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli rannsóknarhagsmuna allt til kl. 16:00 í dag vegna þess brots sem hér um ræðir.         Sakarefni málsins er talið varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, en brot gegn ákvæðinu getur varðað fangelsi allt að 16 árum ef sök sannast. Um heimild til gæsluvarðhalds er vísað til 2. mgr. 95. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Niðurstaða:

Samkvæmt framlögðum gögnum lögreglu er sterkur grunur uppi um að kærði hafi framið líkamsárás sem varðað getur við  2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og getur varðað allt að 16 ára fangelsi. Brotið er þess eðlis að telja verður varðhald nauðsynlegt með tilliti til almannahagsmuna.

Með vísan til framanritaðs er á það fallist með lögreglustjóranum, að skilyrði 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 séu uppfyllt, og verður krafan tekin til greina eins og hún er fram sett og nánar greinir í úrskurðarorði.

Sigríður Elsa Kjartansdóttir settur héraðsdómari kveður upp þennan úrskurð.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Kærði, X, kt. [...], skal sæta gæsluvarðhaldi, allt til föstudagsins 30. mars 2012 kl. 16:00.