Miðvikudaginn 26. nóvember 2014.
Nr. 756/2014.	Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (Karl Ingi Vilbergsson aðstoðarsaksóknari) gegn X (Ómar Örn Bjarnþórsson hdl.)

Kærumál. Gæsluvarðhald. A. liður 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og einangrun á meðan á gæsluvarðhaldinu stæði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma Helgi I. Jónsson hæstaréttardómari og Guðrún Erlendsdóttir og Ingveldur Einarsdóttir settir hæstaréttardómarar.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 24. nóvember 2014, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 24. nóvember 2014, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til mánudagsins 8. desember 2014 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími og að sér verði ekki gert að sæta einangrun meðan á því stendur.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Varnaraðili er undir rökstuddum grun um brot sem varðar fangelsisrefsingu samkvæmt 211. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með þessari athugasemd verður hinn kærði úrskurður staðfestur með vísan til forsendna hans.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 24. nóvember 2014.

Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu hefur krafist þess að Héraðsdómur Reykjavíkur úrskurði að X, kt. [...], verði gert að sæta gæsluvarðhaldi, allt til mánudagsins 8. nóvember 2014 kl. 16:00. Þá er gerð krafa um að sakborningur sæti einangrun á meðan á gæsluvarðhaldinu stendur.

Í greinargerð lögreglu kemur fram að að kvöldi 23. nóvember sl. hafi lögreglu borist tilkynning um slasaðan mann að [...].  Þegar lögreglan hafi komið á vettvang hafi komið í ljós að þar hafði maður verið stunginn í brjóstholið.  Tveir menn hafi verið á vettvangi með manninum.  Er lögregla hafi enn verið á vettvangi hafi kærði komið ásamt öðrum manni á vettvang og sögðust þeir ætla heimsækja húsráðanda. Hafi þeir verið handteknir í þágu rannsóknar málsins.

Við handtökuna hafði sakborningur sár á höfði, sem hann og hinn sakborningurinn sem hafi komið með honum á vettvang séu ekki samsaga um hvernig hann hafi hlotið.

Í málinu liggi fyrir framburður vitnis sem lýsi því að X hafi fyrr umræddan dag rifist við hinn slasaða.  Þá megi sjá á höndum kærða sár, sem bendi til þess að hann hafi lent í átökum.

Vitni sem hafi verið á vettvangi þegar brotið hafi verið framið sagði marga hafa komið og farið að húsinu yfir daginn, þ.á.m. X.

Það liggi fyrir, samkvæmt framburði tveggja vitna, að sakborningur hafi verið á vettvangi þann 23. nóvember áður en brotið hafi verið framið.  Þá hafi hann komið á vettvang stuttu eftir að brotið hafi verið framið, hafi haft áverka á höfði, blóð hafi verið á klæðnaði hans og höndum. Á grundvelli þessa telji lögreglan rökstuddan grun fram kominn um að kærði hafi átt þátt í framangreindu broti.

Rannsókn á tilraun til manndráps standi nú yfir.  Rannsóknin sé á frumstigi.  Lögregla telji brýnt að kærði sæti gæsluvarðhaldi því ætla megi að kærði muni ella torvelda rannsókn málsins, svo sem með því að afmá merki eftir brot, skjóta undan munum ellegar hafa áhrif á samseka eða vitni.

Sakarefni málsins sé talið varða við 211. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en brot gegn ákvæðinu geti varðað fangelsi ævilangt ef sök sannast. Um heimild til gæsluvarðhalds sé vísað til a-liðar 1. mgr. 95. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Um heimild til einangrunar á meðan á gæsluvarðhaldinu stendur er vísað til b-liðar 1. mgr. 99. gr. sömu laga.

Niðurstaða:

Að mati dómsins er fyrir hendi rökstuddur grunur um að kærði hafi átt þátt í því broti sem að framan er lýst. Vísast um það efni til atvikalýsingar í greinargerð lögreglunnar Ætlað brot varðar við 211. gr. almennra hegningalaga. Er því fyrir hendi skilyrði 1. málsliðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 fyrir því að sakborningur sæti gæsluvarðhaldi. Rannsókn málsins er á frumstigi og af gögnum þess má sjá að framburður sakbornings ber ekki saman við framburð annarra í veigamiklum atriðum sem lúta m.a. að því hvenær hann var á verknaðarstað, hvaðan  hann var að koma þegar hann kom til baka. Þá liggja engar skýringar fyrir á áverkum hans og blóði í fatnaði. Er því fallist á það með lögreglu að rannsóknarhagsmunir standi til þess að fallast megi á gæsluvarðhaldskröfuna sbr. a-liðar 1. mgr. 95. gr. Af sömu ástæðu er fallist á að nauðsynlegt sé að sakborningur sæti einangrun á meðan á gæslu­varð­haldinu stendur, sbr. b-lið 1. mgr. 99. gr., sbr. 2. mgr. 98. gr. sömu laga. Verður því fallist á kröfur lögreglu eins og greinir í úrskurðarorði.

Ingibjörg Þorsteinsdóttir héraðsdómari kveður upp úrskurð þennan.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð:

Kærði, X, kt. [...], skal sæta gæsluvarðhaldi, allt til mánudagsins 8. desember 2014 kl. 16:00. Þá skal sakborningur sæti einangrun á meðan á gæsluvarðhaldinu stendur.