Hæstiréttur íslands

Mál nr. 140/2001


Lykilorð

  • Kærumál
  • Gæsluvarðhald. A. liður 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991
  • Refsivist


Þriðjudaginn 24

 

Þriðjudaginn 24. apríl 2001.

Nr. 140/2001.

Lögreglustjórinn í Reykjavík

(Sigurður G. Gíslason fulltrúi)

gegn

X

(Hallvarður Einvarðsson hrl.)

 

Kærumál. Gæsluvarðhald. A liður 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991. Refsivist.

Refsifanginn X var undir rökstuddum grun um aðild að umfangsmiklu fíkniefnamáli. Var X gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a-liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991, enda var ekki á það fallist með X að ákvæði 30. gr. laga nr. 48/1988 um fangelsi og fangavist ættu hér við, auk þess sem önnur ákvæði laganna kæmu ekki í veg fyrir að sakborningur sem sætti refsivist, gæti torveldað rannsókn með þeim hætti sem lýst er í a. lið 103. gr. laga nr. 19/1991. 

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Gunnlaugur Claessen, Árni Kolbeinsson og Ingibjörg Benediktsdóttir.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 18. apríl 2001, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 20. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 18. apríl 2001, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 3. maí nk. kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst þess að úrskurður héraðsdómara verði staðfestur.

Af hálfu varnaraðila er á það bent að hann sé refsifangi og um vist hans fari því samkvæmt lögum nr. 48/1988 um fangelsi og fangavist með áorðnum breytingum. Er í því efni vísað til 17. gr. -19. gr. og 28. gr. -30. gr. laganna. Umrædd ákvæði hafi að geyma úrræði, sem nægi til að tryggja rannsóknarhagsmuni og beri því ekki nauðsyn til að beita gæsluvarðhaldi.

Ákvæði 30. gr. laga nr. 48/1988 um heimild til þess að einangra fanga frá öðrum föngum eiga hér ekki við. Önnur ákvæði laganna koma ekki í veg fyrir að sakborningur, sem sætir refsivist, geti torveldað rannsókn með þeim hætti sem lýst er í a. lið 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991.  Samkvæmt þessu og að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

 

Úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 18. apríl 2001.

Lögreglustjórinn í Reykjavík hefur krafist þess að Hérðasdómur Reykjavíkur úrskurði að X [ . . .  ], verði gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 3. maí 2001 klukkan 16:00.

Í greinargerð lögreglu kemur fram að kærði hafi verið handtekinn í dag vegna gruns um aðild að innflutningi á miklu magni fíkniefna [ . . . ].

Þá kemur fram í greinargerð lögreglu að kærði hafi í framburði hjá lögreglu ekki viljað kannast við aðild að fíkniefnainnflutningi eða nokkra aðild að málinu.   Beinist rökstuddur grunur lögreglu að því að þar fari kærði ekki með rétt mál,  heldur hafi hann vitað um téða fíkniefnasendingu og raunar staðið að skipulagningu og fjármögnun innflutningsins.  Fleiri menn hafi verið handteknir í dag og megi gera ráð fyrir að mikil rannsókn muni fylgja í kjölfarið.

Kveður lögreglan að rannsókn málsins sé á frumstigi.  Þurfi að taka frekari skýrslur af kærða og bera undir hann ýmis gögn s.s. símtöl og framburði annarra eftir því sem þeir verða til, en fyrirsjáanlegt sé að miklar skýrslutökur muni vera framundan.

Kveður lögreglan fleiri menn hafa verið handtekna í dag og megi gera ráð fyrir að mikil rannsókn muni fylgja í kjölfarið.  Rannsókn málsins sé á frumstigi.  Þurfi að taka frekari skýrslur af kærða og bera undir hann ýmis gögn s.s. símtöl og framburði annarra eftir því sem þeir verði til, en fyrirsjáanlegt sé að miklar skýrslutökur muni vera framundan.

Beri því brýna nauðsyn til að hneppa kærða í gæsluvarðhald til að tryggja að hann geti ekki torveldað rannsókn málsins með því að hafa samband við vitni eða samseka og/eða komið undan gögnum sem kunni að hafa þýðingu í málinu.  Rannsókn málins sé á frumstigi og sé brýnt að vernda rannsóknarhagmuni strax í upphafi.  Verið sé að rannsaka ætluð brot kærða gegn lögum um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 eða 173.gr. a almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sem geti varðað fangelsisrefsingu ef sannist.  Rannsókn málsins sé ekki lokið og ef kærði gangi nú laus gæti hann torveldað mjög þá rannsóknarvinnu sem enn sé ólokið.  Heimild til gæsluvarðhalds sé í a-lið 1.mgr. 103.gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Með vísan til alls ofanritaðs og rannsóknargagna málsins þykir framkominn rökstuddur grunur um að kærði hafi framið verknað sem fangelsisrefsing er lögð við og ljóst af gögnum málsins að yfirheyra þarf kærða frekar svo og samseka og/eða vitni og er ljóst að hann getur torveldað rannsókn málsins.  Þykir því rétt sbr. a-lið 1. mgr. 103. gr. laga 19/1991 að taka kröfu lögreglustjórans í Reykjavík til greina eins og hún er fram sett.

Greta Baldursdóttir héraðsdómari kvað upp úrskurðinn.

 

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Kærða, X, [ . . . ] er gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 3. maí 2001 klukkan 16:00.